تمام گریدهای کاغذ دارای مشخصات فنی خاص خود هستند که در درجه اول توسط عواملی مانند مواد اولیه، فرآیندهای تولید و تجهیزات مورد استفاده برای تولید کاغذ پایه تعیین می شود. به عنوان مثال، مشخصات فنی کاغذ کرافت عبارتند از: وزن پایه، ضخامت،-تغییر ضخامت جهت متقاطع، سفیدی، کدورت، جذب سطح، طول شکست،-استقامت تاشو متقاطع، صافی، پایداری ابعادی متقاطع-استحکام سطح چاپ، محتوای رطوبت، مقاومت چگالی (استقامت در برابر سوزش، استحکام تاشو)، چگالی (استقامت تاخوردگی، استقامت) قدرت پارگی و غیره
به طور کلی، در حالی که تولید کنندگان کاغذ مشخصات فنی را برای کاغذ کرافت خود تعیین می کنند، تعداد کمی از شرکت ها در صنعت چاپ واقعی می توانند به طور موثر این نقاط داده اندازه گیری شده را با الزامات چاپ خاص خود مرتبط کنند. در عوض، آنها کورکورانه قیمت و نتیجه چاپی نهایی را اولویت بندی می کنند و کاملاً ماهیت اساسی و ویژگی های ذاتی خود محصول را نادیده می گیرند. در نتیجه، نمایندگان فروش در بازار اغلب قادر به ارائه راه حل های جامع به تولیدکنندگان چاپ متناسب با نیازهای خاص آنها نیستند. بسیار مهم است که تشخیص دهیم کاغذ پایه کرافت با مجموعه ای متمایز از مشخصات فنی و پارامترهای عملکرد فیزیکی تعریف می شود.
وزن پایه: این به وزن کاغذ در هر متر مربع اشاره دارد که معمولاً بر حسب گرم بر متر مربع (g/m²) اندازه گیری می شود. وزن پایه باید یکنواخت باشد. در غیر این صورت، پشته کاغذ کج یا تاب می یابد و از تغذیه و چاپ مناسب جلوگیری می کند. علاوه بر این، وزن پایه غیر یکنواخت مستقیماً صافی کاغذ را به خطر می اندازد.
سفتی: الیاف درون کاغذ چگالی و تخلخل آن را تعیین می کنند (فاصله بین الیاف). خمیر باگاس دارای چقرمگی خوب و الیاف متوسط-تا-بلند است. خمیر بامبو سفتی عالی را با الیاف نسبتا بلند فراهم می کند. خمیر کاه گندم دارای تخلخل بالا با الیاف متوسط-تا-بلند است. و خمیر چوب اقاقیا از الیاف ریز و کوتاه تشکیل شده است. خمیر مخروطی ها با تخلخل زیاد و الیاف بلند مشخص می شود. شکل گیری کاغذ را می توان به ساخت یک ساختمان تشبیه کرد: خمیر مخروطیان به عنوان تقویت کننده فولاد عمل می کند، در حالی که خمیرهای دیگر به عنوان سیمان و ماسه عمل می کنند. انسجام بین "سیمان و ماسه" به درجه تخلخل بین آنها بستگی دارد. در غیر این صورت، این انسجام باید از طریق عوامل اندازهگیری و فرآیندهای پالایش خمیر حاصل شود. در نتیجه، سفتی کافی به کاغذ اجازه میدهد در دستگاههای چاپ با سرعت بالا{10}بهطور بهینه عمل کند، البته به شرطی که یکنواختی کلی کاغذ ثابت باشد.
سفیدی: تولیدکنندگان سفیدی را تنظیم میکنند-بهویژه رنگ آن- تا نیازهای متفاوت مشتریان خود را برآورده کند. با این حال، سطح سفیدی بالاتر لزوما همیشه بهتر نیست. سفیدی تأثیر مستقیم قابل توجهی بر عملکرد چاپ مکانیکی خود کاغذ ندارد. با این حال، از منظر چاپ، سفیدی کاغذ مستقیماً بر بازتولید رنگ و کیفیت زیبایی شناسی محصول نهایی چاپ شده تأثیر می گذارد. بنابراین، سفیدی به عنوان یکی از مهم ترین پارامترها در بین خواص مختلف کاغذ در نظر گرفته می شود. همانطور که از نام آن پیداست، "سفیدی" به سادگی به درجه خلوص و روشنایی ظاهر سفید کاغذ اشاره دارد. این نشان دهنده توانایی یک ماده برای انعکاس امواج نور در سراسر طیف مرئی است. در حال حاضر، کشور من عمدتاً سفیدی کاغذ را با اندازهگیری «روشنایی» آن (که به سادگی «سفیدی» نیز نامیده میشود) ارزیابی میکند.
با این حال، این معیار استاندارد روشنایی تنها به مقادیر بازتاب نور کاغذ متکی است و ویژگی های بصری چشم انسان را در نظر نمی گیرد. این مهم است زیرا سفیدی درک شده-اینکه کاغذ چقدر سفید *به نظر می رسد* برای ناظر-ترکیبی فیزیولوژیکی از خلوص رنگ و بازتاب واقعی است. با توجه به افزودن پرکنندهها و رنگها در طول فرآیند تولید، معیار روشنایی استاندارد دیگر نمیتواند سفیدی را آنطور که از نظر بصری درک میشود منعکس کند. در نتیجه، جامعه بین المللی به طور فزاینده ای مفهوم "سفیدی بصری" را برای مشخص کردن درجه سفیدی کاغذ اتخاذ می کند. از آنجایی که اندازهگیری سفیدی بصری بر اساس ویژگیهای بصری چشم انسان است، نمایش دقیقتری از سفیدی واقعی کاغذ ارائه میدهد. برای مثال، دو ورق کاغذ را در نظر بگیرید: ورق A روشنایی استاندارد 70 را اندازه میگیرد، در حالی که ورق B 68 را اندازه میگیرد. با این حال، کاملاً ممکن است که ورق B سفیدتر از ورق A به نظر برسد. این اختلاف اغلب به افزودن افزودنیهای شیمیایی-بهویژه «روشنکنندههای نوری» (مانند آبی اولترامارین)-در طول فرآیند ساخت کاغذ نسبت داده میشود. این افزودنیها میتوانند ادراک بصری سفیدی را بدون *افزایش* ارزش بازتاب ذاتی کاغذ افزایش دهند. کاغذ با سطح روشنایی بالا تقریباً تمام نورهای فرود را منعکس می کند و در نتیجه رنگ های واضح تر و واضح تر در مواد چاپ شده تولید می شود. برای «مقالات فرهنگی» (مانند کاغذهای نوشتاری و چاپی)، سطح مشخصی از روشنایی لازم است. با این حال، اینطور نیست که "هر چه روشن تر، بهتر." کاغذی با روشنایی بیش از حد بالا می تواند برای چشم ها خیره کننده و خشن به نظر برسد و به طور بالقوه باعث ایجاد فشار بینایی شود.
ضخامت: ضخامت کاغذ به اندازه گیری کولیس نسبت به وزن پایه کاغذ (وزن در هر متر مربع) اشاره دارد. این به عنوان فاصله اندازه گیری شده بین دو صفحه موازی-تحت فشار خاص و استاندارد شده{2}}با نمونه کاغذ قرار داده شده بین آنها تعریف می شود. (ابزار تست: مدل PY{4}}تستر ضخامت کاغذ H606A). بسیاری از کارخانه های چاپ هنگام خرید کاغذ کرافت، تمایل دارند از ضخامت به عنوان معیار اصلی خود استفاده کنند. برای مثال، ممکن است فرض کنند که اگر یک ورق کاغذ 70 گرمی 85 میکرون (μm) ضخامت داشته باشد، پس هر کاغذی با اندازه 85 میکرون در طول فرآیند چاپ باید حتماً 70{20}}گرم کاغذ باشد. اما این فرض نادرست است. تولیدکنندگان اغلب حجم کاغذ (نسبت ضخامت به وزن) را متناسب با نوع خاصی از محصول چاپ شده تنظیم می کنند. در نتیجه، گاهی اوقات می توان یک کاغذ 65{21} گرمی را به ضخامت یک کاغذ 70 گرمی ساخت. بنابراین، مشخصات مناسب باید از طریق ارتباط موثر و همکاری بین کاربر نهایی (چاپگر) و تامین کننده تعیین شود. به شرط اینکه وزن پایه کاغذ (گرم) در عرض وب ثابت بماند، تغییرات ضخامت معمولاً تأثیر مخربی بر عملکرد چاپ ندارد. تغییر متقاطع ضخامت: این به تغییر ضخامت کاغذ در عرض آن (در جهت متقاطع) اشاره دارد. اگر این مقدار بیش از حد بالا باشد، نشان دهنده ضخامت کاغذ ناهموار است. این ممکن است منجر به چروک یا تا شدن در حین چاپ شود یا در موارد شدید مانع از عبور کاغذ از دستگاه چاپ شود.
چگالی: وزن کاغذ در هر سانتی متر مکعب. افزایش چگالی کاغذ استحکام کششی و مقاومت ترکیدگی آن را افزایش می دهد. با این حال، چگالی بیش از حد منجر به دو اشکال می شود: اول اینکه کدورت کاغذ را کاهش می دهد. و دوم اینکه حجیم بودن کاغذ را به خطر می اندازد و در نتیجه حس لامسه ضعیف و تراکم پذیری کاهش می یابد. از آنجایی که ضخامت کاغذ به ندرت کاملاً یکنواخت است و فشار تماس بین صفحه چاپ و کاغذ در طول فرآیند چاپ متفاوت است، کیفیت چاپ به طور اجتناب ناپذیری تحت تأثیر قرار می گیرد. در نتیجه، کاغذی که نسبتاً نرم، الاستیک و بسیار قابل تراکم است، به طور مداوم نتایج چاپی را با قالبهای واضح و درجهبندیهای رنگی مشخص تولید میکند.
صافی: یکنواختی در درجه اول نتیجه فرآیندهای تصفیه سطح است. کاغذی که تحت اندازه سطح و متعاقب آن کلندری نرم قرار گرفته است، معمولاً به درجه صافی 35 ثانیه یا بالاتر می رسد. سطح صاف همچنین به به حداقل رساندن گرد و غبار یا پرز شدن سطح در حین چاپ کمک می کند. درجه یکنواختی به طور قابل توجهی بر وفاداری بازتولید نقطه نیمهتون تأثیر میگذارد. صافی بیشتر منجر به چاپ تمام شده با رنگ های زنده و واقعی می شود. برعکس، کاغذی با درجه صافی سطح زیر 20 ثانیه مستعد عیوب چاپی مانند افزایش نقطه (گسترش)، خونریزی جوهر، و نمایش{6}} (نفوذ جوهر به سمت عقب) است.
Opacity: کدورت به عنوان نسبت بازتاب یک نمونه کاغذ منفرد که روی یک لایه پشتی سیاه "کاملاً جذب کننده" قرار می گیرد به بازتاب مجموعه ای از نمونه ها به اندازه کافی ضخیم که کاملاً مات باشد، تعریف می شود. به زبان ساده، میزان «نشان دادن» جوهر روی کاغذ را اندازه میگیرد. برای چاپ کاغذ، تیرگی بالا برای جلوگیری از نمایش-ازطریق-اطمینان از اینکه جوهر اعمال شده در یک طرف به سمت عقب نفوذ نمیکند{4}}در نتیجه شفافیت متن یا تصاویر چاپ شده در طرف مقابل حفظ میشود، ضروری است. کاغذ تحریر همچنین به سطح مشخصی از کدورت نیاز دارد تا نوشتن در دو طرف برگه را تسهیل کند. برای هر دو کاغذ چاپ و تحریر، نیاز کلی این است: هر چه شفافیت بیشتر باشد، بهتر است.
جذب سطحی: به ظرفیت کاغذ برای جذب آب یا سایر مواد مایع اشاره دارد. جذب سطح باید در محدوده خاصی قرار گیرد تا انتقال و جذب جوهر تسهیل شود. اگر بیش از حد زیاد باشد، ظرفیت جذب آب کاغذ بسیار زیاد می شود و آن را مستعد تغییر شکل در حین چاپ می کند.
Breaking Length: طولی که در آن یک ورق کاغذ یا مقوا تحت وزن خود پاره می شود. این متریک مقاومت کاغذ در برابر شکستگی کششی را نشان می دهد. این پارامتر برای کاغذهای در نظر گرفته شده برای چاپ تحت وب از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، زیرا طول شکستگی بیشتر به کاغذ کمک می کند تا در برابر نیروهای کششی اعمال شده توسط دستگاه چاپ مقاومت کند.
